Ο Βασίλης Βλαχόπουλος γράφει για την «ασφυξία» που προκαλεί στην ΠΑΕ Άρης η τιμωρία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας και για την ηθική δέσμευση της Πολιτείας η οποία ήδη διαδραματίζει ηγετικό ρόλο στο ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο.
Επί δεκαετίες και λειτουργώντας επί του νομικού πλαισίου που διαμορφώνει εκάστοτε Κυβέρνηση, πλήθος εταιριών (μεταξύ αυτών και αθλητικές) έκαναν χρήση του πτωχευτικού κώδικα, της πατέντας της αλλαγής ΑΦΜ ή φωτογραφικών διατάξεων με σκοπό την εξασφάλιση της οικονομικής επιβίωσής τους. Σύμμαχος στη συγκεκριμένη ιστορία ανέκαθεν αποτελούσαν τα δικαιοδοτικά όργανα του ποδοσφαίρου και του επαγγελματικού αθλητισμού. Κάθε φορά που χρειαζόταν το κάτι παραπάνω και κρινόταν αναγκαία η λεγόμενη «εκ των άνωθεν εντολή», όλες οι Κυβερνήσεις ήταν εξαιρετικά πρόθυμες προς εξυπηρέτηση καταστάσεων, απλά για τα προσχήματα, φρόντιζαν να αποφεύγουν την παραβίαση των ευδιάκριτων κόκκινων γραμμών που χάραζε το λεγόμενο αυτοδιοίκητο. Έτσι λοιπόν η ιστορία κατέγραψε φωτογραφικές διατάξεις και τροπολογίες με πιο πρόσφατη την περίφημη (τούτης της Κυβέρνησης) για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής.
Με τον άλφα ή βήτα τρόπο, οι Κυβερνήσεις ανέκαθεν διαδραμάτιζαν ηγετικό ρόλο στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Οι φορείς του τελευταίου δεν ήταν τίποτε περισσότερο από χρησιμότατα εργαλεία της όλης ιστορίας, ανεξαρτήτως του ότι σε πολλές περιπτώσεις ξέφευγαν από το πλαίσιο των δυνατοτήτων και αρμοδιοτήτων τους. Ακόμη όμως κι όταν το έκαναν αυτό, έμμεσα είχαν την υποστήριξη της Κυβέρνησης γιατί με τον τρόπο της ευλογούσε πρόσωπα και καταστάσεις, ακόμη κι όταν καταπατούνταν βάναυσα το αίσθημα του δικαίου.
Πάμε στο σήμερα. Τον περασμένο Γενάρη, η τωρινή Κυβέρνηση ανέλαβε με προθυμία τον ρόλο του απόλυτου διαμορφωτή των εξελίξεων στον χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου με την ωμή παρέμβασή της στο ζήτημα της πολυιδιοκτησίας. Προσέξτε, δεν εξετάζω την ουσία του ζητήματος, ούτε διαθέτω νομικές γνώσεις για να καταθέσω άποψη. Καταγράφω την παρέμβαση της Πολιτείας δια νόμου. Στη συνέχεια, ο Υπουργός Επικρατείας κ. Γιώργος Γεραπετρίτης παραχώρησε συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό «OPEN» αναλύοντας τις σκέψεις του για τη διαμόρφωση ενός άλλου πλαισίου στον χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, στάθηκε επίσης στις συζητήσεις με τους αξιωματούχους της FIFA για την υπογραφή τριετούς μνημονίου συνεργασίας.
Ο κ. Γεραπετρίτης δεν δεσμεύτηκε για την ενασχόληση της Κυβέρνησης με περιπτώσεις εταιριών όπως η ΠΑΕ Άρης, ίσα-ίσα μάλιστα που μίλησε για αυστηριοποίηση του αθλητικού νόμου του Σταύρου Κοντονή, υποστηρίζοντας ότι απαιτείται η διασφάλιση του Δημοσίου σε ποσοστό 100%. Αυτό σημαίνει ότι το πρόβλημα δεν είναι αυτό που φαίνεται, είναι βαθύτερο, γιατί εφόσον η Κυβέρνηση το πράξει, αυτομάτως θα διαμορφωθεί νέο τοπίο στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Εκτός κι αν ανακαλυφθεί ένας πιο ευέλικτος τρόπος, πράγμα το οποίο θα προκαλέσει ισχυρό κλονισμό στους κανόνες ανταγωνισμού, έως και θα καλλιεργήσει την αίσθηση ότι η Κυβέρνηση προμοτάρει την τάδε εταιρία εις βάρος της άλλης.
Στην παρούσα φάση το ευδιάκριτο ζήτημα είναι αυτό που αντιμετωπίζει ο Άρης, αλλά οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν πολύ καλά ότι υπάρχουν αθλητικές εταιρίες με υπέρογκα χρέη προς το Δημόσιο, καθώς επίσης και ότι είναι θέμα χρόνου να φτάσει το πρόβλημα και στο δικό τους κατώφλι. Στον σκληρό δίσκο των αρχείων της FIFA βρίσκονται φάκελοι (και ελληνικών) ομάδων στους οποίους καταγράφεται το χρέος του καθενός με κάθε λεπτομέρεια.
Οι επίσημοι φορείς του Άρη θα ζητήσουν από την Κυβέρνηση την ένταξη του συγκεκριμένου ζητήματος στην ατζέντα των θεμάτων που θα συζητήσουν με τους αξιωματούχους της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας, στην πραγματικότητα όμως οι αντιπρόσωποι της Πολιτείας είναι υποχρεωμένοι να το πράξουν. Αν τούτο ερμηνευτεί ως παρέμβαση της Κυβέρνησης στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, μπορεί κάλλιστα να ισχυριστεί ο οποιοσδήποτε ότι ακόμη και αυτή η Κυβέρνηση το κάνει από τον περασμένο Γενάρη, δημιουργώντας πολύ ξεκάθαρους κανόνες παιχνιδιού. Η ΠΑΕ Άρης, ορθώς, επικαλείται την ελληνική νομοθεσία και ισχυρίζεται ότι δεν της ανήκουν τα χρέη. Το ερώτημα είναι, τι θα κάνει η Κυβέρνηση; Θα απαιτήσει την εφαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας (άρα και την απαλλαγή του Άρη) ή θα ακυρώσει τον εαυτό της μέσο του συμβιβασμού με τους κανόνες της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας;
Πάμε στον Άρη. Στη βάση του «το δικό σου πρόβλημα το λύνεις εσύ», η πολιτική που ακολούθησαν οι «κίτρινοι» ήταν εξαρχής λανθασμένη διότι (πολύ) κακώς βασίστηκαν στην ΕΠΟ. Ο Άρης στηρίχθηκε στις επιταγές της ελληνικής νομοθεσίας κι αυτό ήταν απολύτως σύννομο, όφειλε όμως να είχε επιδείξει παρεμβατικότητα σε μια ιστορία η οποία φάνηκε να «στραβώνει» από τον περασμένο Νοέμβριο. Τότε δεν κατατέθηκε προσφυγή στο CAS, ίσως γιατί εμπιστεύτηκε το δόγμα της ΕΠΟ και τη σιγουριά της τελευταίας ότι το ζήτημα θα έπαιρνε τον δρόμο στον οποίον είχαν βαδίσει και τα προηγούμενα. Δεν θέλω να μπω καν στη διαδικασία ανάπτυξης σχέσεων εμπιστοσύνης γιατί πολύ απλά δεν υπάρχουν, απλώς (εκ του αποτελέσματος) αποδείχθηκε ότι κακώς οι «κίτρινοι» ακολούθησαν αυτήν την τακτική. Ο Άρης Θα έπρεπε να προχωρήσει στη χρήση κάθε ένδικου μέσου, για να ήταν κύριος του εαυτού του και να μην εξαρτιόταν από την ταχύτητα αλλά και ορθότητα των κινήσεων της Ομοσπονδίας. Η τελευταία, ούτως ή άλλως, όφειλε να έχει ρόλο συμμάχου, από τη στιγμή που τον είχε διαδραματίσει και στο παρελθόν. Η παθητική στάση δεν στοιχειοθέτησε τη σωστή επιλογή.
Ανεξαρτήτως των επαφών με Κυβερνητικά στελέχη αλλά και του τρόπου διαχείρισης της υπόθεσης από τον κ. Γιώργο Γεραπετρίτη, η ΠΑΕ Άρης θα καταθέσει προσφυγή στο CAS όπου νομιμοποιείται να ζητήσει την άμεση εκδίκαση της υπόθεσης. Το καλό σενάριο για τους «κίτρινους» είναι να υπερισχύσει η ελληνική νομοθεσία για να απαλλαγεί μια και καλή η εταιρία από τα βαρίδια του παρελθόντος για τα οποία δεν φέρει την παραμικρή ευθύνη η τωρινή ιδιοκτησία αλλά υποχρεούται να τα διαχειριστεί. Το κακό σενάριο είναι να μπει σε διαδικασία διαπραγματεύσεων με τους πιστωτές για την επίτευξη διακανονισμών με σκοπό τη σταδιακή καταβολή των ποσών που θα συμφωνηθούν, σε μια εποχή όπου όλες οι αθλητικές ανώνυμες εταιρίες διανύουν βαθιά οικονομική κρίση. Σε αυτήν την περίπτωση θα «κλείσει» το ένα σκέλος της ιστορίας το οποίο αφορά της οφειλές της παλιάς εταιρίας. Το δεύτερο σκέλος είναι η δεύτερη ποινή της Πειθαρχικής Επιτροπής της FIFA, δηλαδή τη μη συμμόρφωση των ΕΠΟ και ΠΑΕ Άρης με την απόφαση του Νοεμβρίου και εκδόθηκε το δελτίο του Φιορίν Ντουρμισάι. Επί του τελευταίου, η ευθύνη ανήκει στην Ομοσπονδία και η τελευταία οφείλει να την αναλάβει.
ΠΗΓΗ: GAZZETTA
