Ο Κ. Νικολακόπουλος προσπαθεί μέσα από το blog του στο gazzetta να απαντήσει στο καυτό ερώτημα των μεταγραφών για τον Ολυμπιακό…
Τέλειωσε η μεταγραφική περίοδος (αν και πάντοτε υπάρχει το παράθυρο των ελεύθερων) και ήρθε η ώρα να κάνουμε ένα απολογισμό για τον Ολυμπιακό, επιχειρώντας να απαντήσουμε στο ερώτημα αν βγαίνει ωφελημένος η, ζημιωμένος, πάντοτε θεωρητικά βέβαια καθώς μόνο το γήπεδο δίνει τις σωστές απαντήσεις.
Ο Ολυμπιακός λοιπόν…
Πρώτον, άφησε τον Γκερέρο να πάει δανεικός πίσω στη Λεγανές και πήρε στη θέση του τον Χασάν. Ο Ισπανός ξεκίνησε δυνατά το πρώτο δίμηνο της σεζόν, αλλά έκτοτε για τέσσερις μήνες σκόραρε μόνο με την Καλαμάτα στο Κύπελλο. Ο Χασάν πέρσι παίζοντας λιγότερο από αυτόν είχε κάνει 15 γκολ (11 ο Γκερέρο). Αν ο Αιγύπτιος εμφανιστεί ετοιμοπόλεμος, καθότι προέρχεται από μακρά απουσία λόγω τραυματισμού, λογικά μπορεί να βοηθήσει περισσότερο στο γκολ.
Δεύτερον, διέκοψε τον δανεισμό του Μπενζιά και τον επέστρεψε πίσω στη Λιλ, με επιθυμία του παίκτη, αφού είχε πρόταση από την Ντιζόν για να παίζει-στη θέση του ήρθε ο Καφού. Ο Αλγερινός έδωσε ελάχιστα πράγματα στην ομάδα στο πρώτο κομμάτι της σεζόν και η αποβολή του στο Βελιγράδι αποδείχθηκε καταστροφική. Ο Πορτογάλος είναι παίκτης θετικός, με συνέπεια, που τον ξέρει ο προπονητής και ισχύει το ίδιο ό,τι με τον Χασάν, αν εμφανιστεί γρήγορα ετοιμοπόλεμος (γιατί επίσης έχει να παίξει κι αυτός από τέλη Σεπτέμβρη), είναι σε θέση να προσφέρει πολύ περισσότερα.
Παρεμπιπτόντως, για να ικανοποιηθούν και κάποια «κουτσομπολιά» στο Ρέντη, να αυτοσαρκαστώ λίγο, καθώς απαντήθηκε το ερώτημα, στο κομμάτι που είχα γράψει με τίτλο, «μόνο εγώ πιστεύω ότι μπορεί ο Μπενζιά να βοηθήσει τον Ολυμπιακό;». Η απάντηση είναι «ναι»…
Τρίτον, άφησε να πάνε δανεικοί ο Κούτρης στη Μαγιόρκα κι ο Μεριά στην Τουρκία, χωρίς να τους αντικαταστήσει.
Ο Λεονάρντο, όμως, ήταν απενεργοποιημένος από τον προπονητή-από τα μέσα Οκτώβρη, εδώ και 2,5 μήνες δηλαδή, τον είχε βάλει μόνο στα ματσάκια Κυπέλλου με την Καλαμάτα. Ο Μαρτίνς έχει τεράστια εμπιστοσύνη στον Τσιμίκα και θεωρεί ότι μπορεί να αναπληρώσει το κενό του ο (δεξιοπόδαρος) Γκασπάρ, με τον Τοροσίδη δεξιά, όταν χρειαστεί.
Ο δε Μεριά ήταν καμένο χαρτί, υπό την έννοια ότι δεν υπολογίζονταν όχι μόνο από τον προπονητή, αλλά γενικά από τον σύλλογο, μετά τα πολλά και χοντρά λάθη του στο Τσάμπιονς Λιγκ και σε ντέρμπι πρωταθλήματος. Κι αυτός από κάποιο σημείο και μετά, μόνο με την Καλαμάτα έπαιξε. Ο προπονητής θεωρεί ότι είναι καλυμμένος πίσω με τους Σεμέδο, Μπα, Αβραάμ και την επιστροφή του Σισέ. Έτσι εισηγήθηκε και τον δανεισμό του Μάρκοβιτς (στη Λάρισα), με τον μικρό να είχε σχεδόν μηδενική συμμετοχή.
Θεωρητικά, ο Ολυμπιακός μπορεί να πάρει περισσότερα πράγματα από τους δύο παίκτες (Χασάν, Καφού) που έφερε και τους οποίους ξέρει καλά έως άριστα ο προπονητής, σε σχέση με όσα είχε πάρει από αυτούς που έδωσε.
Πάμε, όμως, στο πιο καυτό ζήτημα, της πώλησης του Ποντένσε με 25 εκ. Ευρώ και της αναπλήρωσης του με τον δανεισμό του Εμρέ Μορ από τη Θέλτα, μέσω Γαλατασαράϊ. Εγώ την γνώμη μου την είχα καταθέσει στο άρθρο αμέσως μετά το ντέρμπι με την ΑΕΚ με τίτλο, «ο Ολυμπιακός χρειάζεται τον…Ποντένσε η, άλλον εξτρέμ υψηλού επιπέδου».
Κατ΄ αρχάς, είναι δεδομένο ότι ο Πορτογάλος εξτρέμ θα λείψει. Διότι, εκτός όλων των άλλων, κυνηγό με τα δικά του χαρακτηριστικά άλλον η ομάδα δεν έχει. Και μπορεί να μην πρόσφερε φέτος τόσο πολλά όσο περιμέναμε, αλλά έδωσε την ισοφάριση με την Τότεναμ (2-2), κέρδισε το πέναλτι για την ισοφάριση με τον ΠΑΟΚ (1-1), άνοιξε το σκορ στις νίκες με τον Ατρόμητο και τον Παναιτωλικό, έδωσε μία ασίστ στη δύσκολη νίκη με τον ΟΦΗ κι έβαλε ακόμη δύο γκολ, έφτιαξε άλλα δύο και κέρδισε άλλο ένα πέναλτι.
Εξίσου αλήθεια είναι ότι εκτός έδρας συνήθως τον «χάναμε», ενώ έβγαλε και δύο θλάσεις, και στα δύο τελευταία ματς που έπαιξε (!), τόσο στις 15 Δεκέμβρη στην Τρίπολη, όσο και στις 5 Γενάρη με τον ΠΑΟ. Κυρίως, όμως, θα λείψει η προσδοκία ότι με την ποιότητα του θα μπορούσε να δώσει σημαντικά πράγματα στο κρίσιμο φινάλε της σεζόν.
Τι ψάρια θα πιάσει ο Μορ; Κανείς δεν ξέρει με αυτόν! Από μπάλα ξέρει καντάρια, μπορεί να «γκρεμίσει» το Καραϊσκάκη, αλλά το βιογραφικό του γράφει κι ότι «από μυαλό δεν» κι «από ουσία δεν». Έχει δημιουργήσει επανειλημμένως προβλήματα με τη συμπεριφορά του τόσο στη Θέλτα (δεν έκανε χωριό με τρεις διαφορετικούς προπονητές), όσο και στη Γαλατά. Και το παλμαρέ του είναι πλούσιο σε ντρίμπλες και θεαματικές ενέργειες που τρελαίνουν την εξέδρα, αλλά πολύ φτωχό σε γκολ κι ασίστ.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι χαρισματικός παίκτης. Μιλάμε για ένα παιδί που από τα 19 χρόνια του κι ως τα 20 προς 21, για 17 μήνες, έπαιζε στην Εθνική Τουρκίας, με τον Φατίχ Τερίμ να τον βάζει σε έξι ματς βασικό κι εννιά αλλαγή (εκ των οποίων στα δύο από ένα ημίχρονο)-κι από αυτά τα 15 ματς, τα οκτώ να είναι προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου, τα πέντε φιλικά και τα δύο στην τελική φάση του ΓΙΟΥΡΟ 2016!
Αυτός ο αριστεροπόδαρος διαβολάκος «υδραυλικός» ήταν στην αρχική ενδεκάδα τον Ιούνιο του 2016, λίγο πριν μπει στα 19 του (!), στο Τουρκία-Τσεχία 2-0 στα τελικά του ΓΙΟΥΡΟ κι έφτιαξε το 1-0. Λίγους μόλις μήνες μετά έβγαζε την ασίστ στο Κροατία-Τουρκία 1-1 για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ενώ στην τελευταία του συμμετοχή στην Εθνική Τουρκίας μπήκε αλλαγή 20 λεπτά κι έδωσε ασίστ στο 2-2 στη Φινλανδία επίσης για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, τον Οκτώβριο του 2017.
Μιλάμε για την εποχή που έπαιζε στην Ντόρτμουντ και στο ξεκίνημα της καριέρας του στη Θέλτα. Και μετά δεν ξανάπαιξε στην Εθνική Τουρκίας! Γενικότερα δε η καριέρα του πήγε προς τα πίσω, σταθερά εδώ και 2,5 χρόνια. Κυρίως έφταιξε το μυαλό του και η αδυναμία του να κυνηγάει την ουσία, το γκολ και την ασίστ, δευτερευόντως κάποιοι τραυματισμοί. Κι αν στην Ντόρτμουντ είχε έναν τραυματισμό, για ένα μήνα, στις αρχές του 2017, στη Θέλτα είχε τρεις. Δύο τη σεζόν 2017-18 (ένα μήνα το φθινόπωρο και όλο τον Μάη) και έναν τη σεζόν 2018-19 (τις πέντε τελευταίες εβδομάδες της σεζόν). Το καλό είναι ότι δεν ήταν σοβαροί τραυματισμοί. Το κακό είναι ότι δεν μπορεί, για κάποιο λόγο, να σηκώσει κεφάλι.
Το περασμένο κεφάλι τον πήρε (δανεικό) στη Γαλατά ο Φατίχ Τερίμ, επειδή τον ήξερε από την Εθνική Τουρκίας, αφού αυτός του είχε δώσει την ευκαιρία από τόσο μικρός να μπει και να παίξει και να λάμψει το αστέρι του. Ακόμη όμως και με αυτόν, άκρη δεν βγήκε. Ξεκίνησε καλά τη σεζόν, έπαιζε άλλοτε βασικός, άλλοτε αλλαγή κι ως τις 11 Δεκέμβρη είχε 10 συμμετοχές στο πρωτάθλημα (τρεις βασικός), τέσσερις στο Τσάμπιονς Λιγκ (μία βασικός), μία στο Κύπελλο (βασικός) και μία στο Σούπερ Καπ (αλλαγή), άρα σε 16 από τα 22 συνολικά παιχνίδια. Μπορεί να μην είχε γκολ η, ασίστ, αλλά είχε μία παρουσία.
Στις 11 Δεκέμβρη, όμως, ξεκινώντας βασικός στο Παρί Σεν Ζερμέν-Γαλατά 5-0, ουσιαστικά τέλειωσε για τον Τερίμ. Τον έκανε αλλαγή στο 61’, με το σκορ 3-0, κι έκτοτε στα οκτώ παιχνίδια της Γαλατά σε πρωτάθλημα και Κύπελλο, έβαλε τον Μορ μόνο ένα τέταρτο σε ένα ματς Κυπέλλου. Λέγεται ότι είχε τσακωθεί με τον Φαλκάο και με το που γύρισε ο Κολομβιανός από τον τραυματισμό του και άρχισε να σκοράρει, ο Μορ τελείωσε…
Στον Ολυμπιακό, σε μία ομάδα που της αρέσει να παίζει θεαματικά και με κόσμο που του αρέσει το απρόβλεπτο, θα έχει την ευκαιρία να «δείξει» την κλάση του. Από τον ίδιο εξαρτάται. Προς το παρόν είναι ερωτηματικό και στοίχημα, που όμως αν βγει μπορεί να κάνει πραγματικά τη διαφορά ως αντιΠοντένσε.
Παρεμπιπτόντως, ο Ολυμπιακός με τον Μορ συνεχίζει να ψωνίζει από την γειτονική αγορά της Τουρκίας. Βλέπετε έχει πάρει και παλτά (Καζίμ, Εμενίκε, Πίνο, Μπενζιά), έχει πάρει και Ντα Κόστα, Βούκοβιτς, Καρντόζο, έχει πάρει όμως και Μάριν, Ντουρμάζ, αλλά πάνω απ΄ όλα έχει πάρει και Βαλμπουενά…
Άσχετο: διαβάζαμε ότι οπαδοί του Πανιώνιου και του Ατρόμητου είχαν συμπλοκές στο μεταξύ τους παιχνίδι. Και χθες είδαμε ότι ο Πανιώνιος έφαγε δύο αγωνιστικές, ενώ ο Ατρόμητος μηδέν. Ο Ατρόμητος παίζει με τον Ολυμπιακό στο Περιστέρι την άλλη αγωνιστική…
ΠΗΓΗ: GAZZETTA
