Ο Γιάννης Φιλέρης θυμάται τους δυο νικηφόρους πέμπτους αγώνες του Ολυμπιακού με την Εφές (2013, 2017) κι ο Παναγιώτης Φασούλας το τρομερό κόψιμο στο αντίστοιχο ματς του 1994 με τη Βίρτους Μπολόνια. Τότε που πήδηξε όσο ψηλότερα γινόταν.
Ένα ματς – μια πρόκριση, ένα Final Four. Τέσσερα δεκάλεπτα (εκτός αν έχουμε τίποτε… παρατάσεις) χωρίζουν Ολυμπιακό και Μονακό από το Βελιγράδι και τη μεγαλοπρεπή Stark Arena.
Οι “ερυθρόλευκοι” μετά από πέντε χρόνια βρίσκονται ξανά σε ένα πέμπτο παιχνίδι. Είχαν απέναντι τους την Εφες του Βέλιμιρ Περάσοβιτς. Από εκείνη την ομάδα συνεχίζουν ακόμη στην πρωταθλήτρια Ευρώπης (και πιθανή αντίπαλο των Πειραιωτών στον ημιτελικό) ο Μπράιαντ Ντάνστον και ο Ντογκούς Μπαλμπάι.
Η σειρά έμοιαζε, εν μέρει, με τη φετινή. Ο Ολυμπιακός είχε το αβαντάζ. Ξεκίνησε με ένα +15 (87-72), αλλά η Εφές έκανε μεγάλη εμφάνιση στο δεύτερο ματς, σπάζοντας την έδρα και οι δυο ομάδες πήγαν ισόπαλες 1-1 στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί, οι Τούρκοι πήραν το τρίτο ματς, όμως ο Ολυμπιακός όρθωσε το ανάστημα του στον 4ο αγώνα, όταν κατάφερε να ισοφαρίσει εκ νέου (62-74) και να στείλει το ζευγάρι σε πέμπτο παιχνίδι, μέσα στο ΣΕΦ.
Χωρίς τους τραυματίες Λοτζέσκι και Χάκετ, ο Ολυμπιακός βρέθηκε πίσω στο σκορ (37-41) στο ημίχρονο και χρειάστηκε ένα σερί στο ξεκίνημα του τρίτου δεκαλέπτου για να μπορέσει να κυριαρχήσει της Εφές, στην οποία έπαιζαν τότε ο Τομά Ερτέλ, ο μακαρίτης Τάιλερ Χάνικατ, ο Τζέισον Γκρέιντζερ, ο Ντεσόν Τόμας, που πέρασε αργότερα από τον Παναθηναϊκό, αλλά και ο μετέπειτα παίκτης του Ολυμπιακού, Μπράντον Πολ.
Ο Βασίλης Σπανούλης, όπως συνήθιζε στα μεγάλα ματς, ήταν σπουδαίος με 22 πόντους και 6 ασίστ, ενώ άλλους 14 είχε σκοράρει ο Γιώργος Πρίντεζης. Είχαν επίσης παίξει οι Γκριν 10 (1), Μπιρτς 9 (11ρ), Γιανγκ 3, Παπαπέτρου 8, Αγραβάνης 1, Μιλουτίνοβ 8, Παπανικολάου 8, Μάντζαρης 4
Το ΦΩΣ της επόμενης μέρας είχε κεντρικό θέμα το… κεντρικό σύνθημα στο ΣΕΦ, που δόνησε την ατμόσφαιρα αμέσως μετά το τελικό 87-78.
Τα μπαλόνια και η μεγαλειώδης τάπα
Το ερώτημα ήταν αν ο Ολυμπιακός μπορούσε μέσα σε δυο 24ωρα να ξαναπαίξει έτσι, να τρέξει με τον ίδιο ρυθμό και να ζαλίσει την Μπολόνια ρίχνοντας την στα σχοινιά. Ο Ιωαννίδης διάλεξε άλλο τέμπο, όπως συνέβαινε όταν ήθελε να πάρει κρίσιμες νίκες, η Βίρτους αποδείχθηκε σκληρό καρύδι και η γιορτινή ατμόσφαιρα που είχε στηθεί από νωρίς (με κρεμασμένα μπαλόνια σε όλο το ΣΕΦ) παραλίγο να μετατραπεί σε κηδεία.
Ο Ολυμπιακός έβγαλε το σαραντάλεπτο με 6 παίκτες και 36” πριν από τη λήξη, ο Ντανίλοβιτς ευστόχησε σε τρίποντο μειώνοντας 63-62. Ο Θύμιος Μπακατσιάς κέρδισε φάουλ, ευστόχησε σε μία βολή και οι Ιταλοί έφυγαν για την τελευταία επίθεσή τους. Με διποντο ισοφάριζαν, με τρίποντο δραπέτευαν νικητές.
Ο Ντανίλοβιτς κρατούσε την μπάλα στην κορυφή, αφήνοντας τον χρόνο να κυλήσει και ξαφνικά πέταξε την μπάλα στα αριστερά του στον Πάολο Μορέτι, που σηκώθηκε για τρεις, προλαβαίνοντας τον προσωπικό αντίπαλο του, Μπακατσιά, όχι όμως και τον… λίμπερο Φασούλα.
Το τεράστιο χέρι του ψηλού σηκώνεται για ένα ιστορικό στοπ, το οποίο σε αντίθεση με άλλες στιγμές της καριέρας του, το θυμάται ακόμα: “Πολλά από τα πράγματα που έχω κάνει στα γήπεδα έχουν διαγραφεί από τη μνήμη μου, αυτό όμως όχι” λέει στο SPORT24 και προσθέτει: “Εκείνη τη στιγμή είδα… το όνειρο. Ότι ο Μορέτι θα ευστοχούσε και θα χαιρετούσαμε ηρωικά.
Δεν ξέρω αν συνέβη στα αλήθεια, αλλά πιστεύω ότι σε αυτή τη φάση πήδηξα όσο ψηλότερα γινόταν κι όσο δεν είχα πηδήξει ποτέ σε παρόμοια φάση. Έτσι νόμιζα τουλάχιστον. Είχαμε κάνει ένα πολύ καλό ματς, δυο μέρες πριν, αυτό είχε πολύ άγχος και έπρεπε να διαχειριστούμε και την ανυπομονησία της πρόκρισης”.
Ο Φασούλας έκοψε τον Μορέτι, ο Μπακατσιάς πήρε την μπάλα την πέταξε στον Πάσπαλι που κέρδισε φάουλ. Η μία βολή του Ζάρκο έφτανε για να διαμορφωθεί το τελικό 65-62 που ισοδυναμούσε με εισιτήριο για το Τελ Αβίβ, αν και στην εκπνοή ο Ρομπέρτο Μπρουναμόντι έστειλε το τρίποντο της απελπισίας στο… ταμπλό (και έξω). Η σύνθεση του Ολυμπιακού: Μπακατσιάς 6, Σιγάλας 4, Καμπούρης, Πάσπαλι 24 (8/18δ, 8/13β, 5ρ), Τόμιτς 6 (2), Φασούλας 10 (9ρ, 3 κοψ), Τάρπλεϊ 15 (1/3τρ, 10ρ)
Τα μπαλόνια μπορούσαν να πέσουν από την οροφή του ΣΕΦ και ο Ολυμπιακός να γιορτάσει την πρόκριση. Ο Γιάννης Ιωαννίδης, όμως, ήταν μπαρουτσιασμένος. Το όλο εορταστικό σκηνικό δεν του άρεσε καθόλου, στα αποδυτήρια φώναζε για “νεοπλουτισμό” ενόσω ο Γιώργος Σαλονίκης προσπαθούσε να τον ηρεμήσει. Θα το κατάφερνε μόνο ο Σωκράτης Κόκκαλης, που εμφανίστηκε λίγο αργότερα για να δώσει συγχαρητήρια.
“Αποδείχθηκε ότι τα πανηγύρια έπονται των αγώνων και σε καμιά περίπτωση δεν προηγούνται” δήλωνε οργισμένος ο “ξανθός”, που όποτε έβλεπε πανηγύρια και χαμόγελα πριν από κρίσιμα ματς έπαιρνε ανάποδες!
“Υπάρχει πίεση, αλλά…”
Είκοσι οκτώ χρόνια μετά ο Φασούλας δεν έχει την τάπα που έριξε στον Μορέτι, αλλά και την πίεση που νιώθει ο γηπεδούχος. “Ναι, είναι μεγάλη η πίεση, γιατί υπάρχει το οπωσδήποτε και το πρέπει. Ξέραμε ότι αν οι Ιταλοί ευστοχούσαν, θα χάναμε το φάιναλ-φορ, που για όλους μας ήταν ένα μεγάλο όνειρο. Για όλη εκείνη την σπουδαία ομάδα.
Και ξέρεις τι έγινε. Πήγαμε στο Τελ Αβίβ και εκεί μας… έφαγε ο ημιτελικός με τον Παναθηναϊκό. Εκεί ξοδέψαμε όλη την ενέργεια που είχαμε συσσωρεύσει, όλα τα πρέπει μας και μια ομάδα, που για μένα ήταν η καλύτερη στην Ευρώπη εκείνη τη χρονιά, έμεινε χωρίς στέμμα”.
Τι συμβουλεύει ο 59χρονος πλέον πρώην αρχηγός του Ολυμπιακού τους τωρινούς παίκτες της “ερυθρόλευκης” ομάδας: “Ξέρουν να ζουν με την πίεση, πιστεύω ότι όλοι θα είναι έτοιμοι, ακόμη κι εκείνοι που μέχρι τώρα δεν έχουν “τραβήξει” κουπί. Απλά χρειάζεται υπομονή και σε καμιά περίπτωση να πιστέψεις ότι τελείωσαν όλα”.
Και κάτι ακόμη απο εκείνο το βράδυ στις 17/3/1994 σε ένα μαγικό τριήμερο για το ελληνικό μπάσκετ (Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός προκρίνονταν στο φάιναλ φορ και ο ΠΑΟΚ κατακτούσε το Κύπελλο Κόρατς). Στο ΣΕΦ είχαν κοπεί 14.866 εισιτήρια, με την ατμόσφαιρα να ξεπερνάει κάθε προηγούμενο. Και οι 11.000 που θα πάνε απόψε (21:30 Novasports 4HD, LIVE από το SPORT24) στο Ειρήνης και Φιλίας φτάνουν και περισσεύουν για να κάνουν τη ζωή δύσκολη στους Μονεγάσκους!
πηγη-sport24
