Ναι, ο Ολυμπιακός κερδίζει με το στανιό, έχοντας και τα θηρία, οι «άλλοι» τι κάνουν;

To gazzetta σχολιάζει τις πολύ αγχωτικές νίκες του Ολυμπιακού στο φετινό πρωτάθλημα.

Ναι, ναι, το ξέρω. Έξι νίκες ο Ολυμπιακός στις εφτά πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος, εκ των οποίων οι τέσσερις στο γκολ, δύο με 1-0 στην αρχή (Αστέρα Τρίπολης μέσα και Λάρισα έξω) και δύο με 2-1 εσχάτως (Άρη έξω και ΟΦΗ μέσα).

Ούτε κι εμένα μου άρεσε που κόντεψε στο τέλος ο ΟΦΗ να πάει στο 50-50 την κατοχή μπάλας μέσα στο Καραϊσκάκη (57-43 εν τέλει). Η, που ο Σα έτσι όπως πάει θα συμπληρώσει κάρτες για καθυστερήσεις (στο 94’ είχε πάρει στο Χαριλάου, στο 93’ πήρε χθες)! Ασφαλώς κι αγχώθηκα κι εγώ, όπως όλοι οι Ολυμπιακοί, αφού όσο παραμένει το εύθραυστο 2-1, μπορεί ανά πάσα στιγμή, ακόμη και με μία στραβοκλοτσιά, να γίνει το 2-2.

Αλλά ας το δούμε κι αλλιώς: πράγματι ο Ολυμπιακός κερδίζει με το στανιό, με την ψυχή στο στόμα, όπως θέλετε πείτε το, τα παιχνίδια του στο ελληνικό πρωτάθλημα, όλα! Ακόμη και στο 5-0 με τον Βόλο, το σκορ ήταν 1-0 έως το 71’. Όπως και στο 2-0 με τη Λαμία, το σκορ ήταν 0-0 στο 61΄και 1-0 έως το 70’.

Οι ανταγωνιστές του τι κάνουν; Πώς κερδίζουν; Με…άνεση, με…μπαλάρα και με…σκορ; Όλες οι νίκες του ΠΑΟΚ στο γκολ δεν είναι; 2-1 με τον προτελευταίο Παναιτωλικό μέσα, 2-1 με τον ουραγό Πανιώνιο μέσα, 2-1 με τον τρίτο από το τέλος Αστέρα Τρίπολης έξω, 3-2 στο Περιστέρι τον Ατρόμητο με γκολ στο 90φεύγα. Και ισοπαλίες 2-2 με Άρη μέσα κι ΑΕΚ έξω. Η ΑΕΚ; 2-1 στην Τρίπολη τον Αστέρα με γκολ στο 93’, 1-0 στο Αγρίνιο τον Παναιτωλικό με γκολ στο 70’, 2-0 τη Λαμία στο ΟΑΚΑ με το 1-0 αυτογκόλ. Και ήττα 1-2 από την Ξάνθη μέσα κι ισοπαλία 0-0 με τη Λάρισα έξω, συν το 2-2 με τον ΠΑΟΚ μέσα.

Προσέξτε, το πιο σημαντικό: οι ανταγωνιστές του Ολυμπιακού έχουν παίξει όλα κι όλα τέσσερα παιχνίδια στην Ευρώπη, η μεν ΑΕΚ με Κραϊόβα και Τράμπζονσπορ, ο δε ΠΑΟΚ με Άγιαξ και Σλόβαν, έχοντας ξεκινήσεις τις υποχρεώσεις τους εκτός Ελλάδας στις 6 με 8 Αυγούστου κι έχοντας τις τελειώσει από τις 29 Αυγούστου. Την στιγμή που ο Ολυμπιακός έχει αρχίσει τα παιχνίδια του στην Ευρώπη στις 23 Ιουλίου και συνεχίζει δίνοντας την Τρίτη τον 9ο αγώνα του σε επίπεδο Τσάμπιονς Λιγκ, κόντρα στην Μπάγερν, την Τότεναμ, την πρωτοπόρο στη Ρωσία Κράσνονταρ, τον πρωτοπόρο στη Σερβία Ερυθρό Αστέρα, την δεύτερη στην Τουρκία Μπασάκσεχιρ και τη δεύτερη στην Τσεχία Βικτόρια Πλζεν.

Του βγαίνει η ψυχή του Ολυμπιακού να παίρνει τον ΟΦΗ, τον Άρη, τη Λάρισα, αλλά και τον Αστέρα, το Βόλο και τη Λαμία. Μόνο που ο Ολυμπιακός αμέσως πριν η, αμέσως μετά από τα παιχνίδια του στο πρωτάθλημα έχει να παίξει Τσάμπιονς Λιγκ! Ενώ ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ εδώ και δύο μήνες το μόνο που κάνουν είναι να παίζουν κάθε Σαββατοκύριακο, έχοντας όλο το χρόνο να προετοιμάσουν τους αγώνες τους ολόκληρη την εβδομάδα. Και τι καταφέρνουν; Να κερδίζουν, όταν κερδίζουν στο γκολ και να είναι πίσω από τον Ολυμπιακό δύο και πέντε πόντους, εάν κερδίσουν σήμερα εντός έδρας Λαμία και Βόλο-που μπορεί για πρώτη φορά να κάνουν κι ένα σκορ, νίκες με πάνω από ένα γκολ διαφορά…

Κι ας σκεφθούμε λίγο και κάτι ακόμη: ότι αυτές οι δύο ομάδες έχουν πάρει ένα πρωτάθλημα πέρσι και πρόπερσι αντίστοιχα. Ο Ολυμπιακός είναι δύο χρόνια χωρίς πρωτάθλημα για πρώτη φορά μετά 25 χρόνια, κάτι που του δημιουργεί μεγάλη, θα έλεγα τρομερή, πίεση, κάτι που για εμένα είναι λάθος, όμως σημασία δεν έχει τι λέω εγώ, αλλά τι ισχύει, τι γίνεται. Και κάτω από τέτοια πίεση που ασκείται στην ομάδα, δεν είναι παράλογο κάπου να φτάνει να παίζει στο τέλος πρωτίστως για να κρατάει το αποτέλεσμα.

Ειδικά δε όταν η ομάδα έχει χάσει δύο υπερπολύτιμους βαθμούς ακριβώς στο τελευταίο λεπτό στο ΟΑΚΑ. Υπερπολύτιμους όχι μόνο για την ψυχολογία, τη νίκη στο πρώτο φετινό ντέρμπι, αλλά κυρίως γιατί με εκείνο το τρίποντο ο Ολυμπιακός τώρα θα ήταν στο +4 και στο +7 από ΠΑΟΚ κι ΑΕΚ (υπολογίζοντας νίκες τους σήμερα)-και τους έχει και στο Καραϊσκάκη τις επόμενες αγωνιστικές, άρα θα είχε τη δυνατότητα να τους ξεφύγει πάρα πολύ, τόσο γρήγορα…

Όταν λοιπόν χάνεις στο 90’ μία νίκη μέσα από τα χέρια σου, αναπόφευκτα το βλέπεις και λίγο αλλιώς στα επόμενα παιχνίδια στα οποία καλείσαι να διαχειριστείς ξανά ένα υπέρ σου σκορ στο γκολ. Και να κάνουμε και μία διαπίστωση: στο Χαριλάου ο Άρης έκανε τελευταία ευκαιρία στο 66’. Και χθες ο ΟΦΗ έκανε τελευταία ευκαιρία στο 61’. Άρα, ο Ολυμπιακός δεν απειλήθηκε ουσιαστικά για να ισοφαριστεί ούτε στο ένα, ούτε στο άλλο ματς…

Επιπλέον δε, είχε χθες και την πολύ κακή συγκυρία της ακύρωσης ενός εκπληκτικού γκολ στο 66’. Με το σκορ 3-1 σε εκείνο το χρονικό σημείο, το πιο πιθανό, για να μην πω βέβαιο, είναι ότι θα έγραφε μία ξεγυρισμένη τεσσάρα στο Καραϊσκάκη, με τον ΟΦΗ τελειωμένο ψυχολογικά. Όταν, όμως, βλέπεις ότι σου ακυρώνεται ένα τέτοιο γκολ σε μία τέτοια κρίσιμη στιγμή, αυτόματα αρχίζεις και το νιώθεις διαφορετικά το παιχνίδι. Λες, δεν έγινε το 3-1, κάτσε μη γίνει κανένα 2-2 και την πατήσω.

Θέλω να πω, ναι, να κάνουμε την κριτική μας για την εικόνα του Ολυμπιακού στο τελευταίο 20λεπτο (τελευταία φορά απείλησε στο 76’ και το ματς έληξε στο 95′). Ωστόσο, ας δούμε και τις επιμέρους συνθήκες, ας δούμε κι ότι η ομάδα παίζει από το πρώτο επίσημο ματς χωρίς τον Φορτούνη και τον Λάζαρο, ότι έχασε την Παρασκευή τον Βαλμπουενά, ότι δεν είχε με τον ΟΦΗ ούτε καν τον τρίτο πλέϊ μέϊκερ (Μπενζιά), αλλά ούτε τους βασικούς της ακραίους μπακ (τιμωρημένος ο Τσιμίκας από την…Εθνική και πτώμα ο Ομάρ γυρίζοντας Πέμπτη από τη Νορβηγία), ότι οι Ποντένσε και Καμαρά προέρχονταν από θλάσεις κι οι Μπουχαλάκης, Μασούρας από ταξίδια και παιχνίδι με την Εθνική ομάδα, ενώ ο προπονητής έπρεπε να κάνει και μία διαχείριση (βλέπε Μασούρα στον πάγκο έως το 56’-κι ίσως κι Αραμπί, Μεριά, Καμαρά) αφού έχει «καπάκι» μεθαύριο κι όχι έστω την Τετάρτη ολόκληρη Μπάγερν μπροστά της. Και φυσικά ότι ο ΟΦΗ είναι πραγματικά άξιος αντίπαλος.

Και τέλος πάντων, ο Ολυμπιακός παίζοντας παράλληλα με τα θηρία του Τσάμπιονς Λιγκ, δίνει κάθε Σαββατοκύριακο μεγάλες μάχες με όλες τις ομάδες στην Ελλάδα, που βλέπουν τα παιχνίδια μαζί του σαν τη μεγαλύτερη πρόκληση της σεζόν γι΄ αυτούς, καθότι παίζουν με τον πρώτο στη βαθμολογία και τον μοναδικό εκπρόσωπο μας στην Ευρώπη. Κι είναι στην κορυφή, με έξι νίκες και μία ισοπαλία από πέναλτι στο 90’. Οι ανταγωνιστές του μήπως πάνε…τρένο και δεν το βλέπουμε;

ΠΗΓΗ: GAZZETTA