Η ποδοσφαιρική… αμαρτία της ΕΠΟ και ο leader Σωκράτης!

Ο Νίκος Αθανασίου γράφει για την απολύτως αναμενόμενη εικόνα της Εθνικής, τον ᾽᾽να αγιάσει το στόμα του᾽᾽ Σωκράτη Παπασταθόπουλο και τον βιασμό της κοινής ποδοσφαιρικής λογικής από ανθρώπους που θα έπρεπε να οδηγούν μπροστά το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα.

Τις τελευταίες ώρες ο Άγγελος Αναστασιάδης βρίσκεται στο επίκεντρο σκληρής κριτικής για την εικόνα αποσύνθεσης που παρουσίασε το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα στα παιχνίδια με Ιταλία και Αρμενία ενώ η ελληνική κοινή ποδοσφαιρική γνώμη ζητά το… κεφάλι του, όπως φυσικά και ένα σημαντικό κομμάτι των διεθνών με πρώτους και καλύτερους τον Σωκράτη Παπασταθόπουλο και τον Κώστα Μανωλά, δηλαδή τους δύο ηγέτες της ομάδας. Πράγμα σπάνιο, δηλαδή ποδοσφαιριστές να ζητούν δημόσια την παραίτηση ενός προπονητή, βλέπωντας ότι η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο.

Χωρίς καμία διάθεση να υπερασπιστούμε τον ομοσπονδιακό τεχνικό, ο οποίος έχει δώσει ρεσιτάλ ακατονόητων ποδοσφαιρικά επιλογών σε κλήσεις, τακτικές και ενδεκάδες, είναι το λιγότερο άδικο η κριτική να επικεντρώνεται στον μεγαλύτερο βαθμό στον έμπειρο προπονητή και όχι στην ΕΠΟ, η οποία επέλεξε έναν άνθρωπο που αποδεδειγμένα πλέον δεν είναι σε θέση να βοηθήσει την Εθνική ομάδα, δεν είναι σε θέση να εμπνεύσει, δεν μπορεί να κάθεται στον πάγκο της πρωταθλήτριας του 2004 και εξαρχής ήταν δεδομένο πως θα φτάναμε ως εδώ. Όταν χάνεις από τα αποδυτήρια τους δύο πιο σημαντικούς σου παίκτες και επί της ουσίας τους δείχνεις την πόρτα της εξόδου, με ποιους ακριβώς θα έχεις πιθανότητες να πας στο Euro?

Δηλαδή έπρεπε να χαθεί το εισιτήριο για την επόμενη μεγάλη διοργάνωση, ώστε να καταλάβουν στην ΕΠΟ ότι ο Άγγελος Αναστασιάδης το 2019 δεν έχει το προπονητικό πακέτο για την Εθνική; Έπρεπε να παρουσιάσει τέτοια εικόνα στο χορτάρι η ομάδα, για να καταλάβουν στην ΕΠΟ αυτό που είναι γνωστό από το… μακρινό 2001 και τον Παναθηναϊκό, ότι ο συγκεκριμένος προπονητής δεν είναι ικανός στην διαχείριση του ανθρωπίνου δυναμικού, ειδικά όταν αυτό διαθέτει και δυνατές προσωπικότητες; Έπρεπε να φτάσουμε ως εδώ για να καταλάβουμε ότι ο εκλέκτορας της πρωταθλήτριας του 2004 δεν γίνεται στην ανάλυση ενός παιχνιδιού να κάνει λόγο για ᾽᾽καλύτερους ανθρώπους που τους δίνει ο Θεός᾽᾽;

Όλα τα παραπάνω τα γνώριζαν στην ΕΠΟ. Δεν τους ενδιέφερε. Πήραν μία απόφαση που για να είμαστε και σε κλίμα εκκλησίας αποτελεί ποδοσφαιρική… αμαρτία. Πήραν μία απόφαση που δεν είχε ούτε μισό σοβαρό ποδοσφαιρικό κριτήριο, εκτός και αν είναι σοβαρό επιχείρημα η λογική του ᾽᾽θα συσπείρωνε την ομάδα᾽᾽. Πήραν την απόφαση ᾽᾽πάμε με 300 προς τον τοίχο᾽᾽ και χαμογελούσαν. Το ποδόσφαιρο, όμως, είναι δίκαιο. Όταν το προκαλείς θα σε τιμωρήσει. Δεν θα στην χαρίσει.

Τώρα που έγινε το χατίρι, καιρός να πάμε παρακάτω…

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ακόμη μεγαλύτερη απογοήτευση προκαλεί η στάση πρωταθλητών του 2004, οι οποίοι αυτή την στιγμή έχουν ρόλο στην Εθνική και δεν μπορούν ή καλύτερα δεν θέλουν να διαπιστώσουν το πρόβλημα. Δεν γίνεται να είσαι ο Άγγελος Μπασινάς, να έχεις τόσες παραστάσεις και να μην μπορείς να διακρινείς ότι ο προπονητής Αναστασιάδης δεν μπορεί να συμβαδίσει με τα θέλω του σύγχρονου ποδοσφαίρου και να ρίχνεις τις ευθύνες στους ποδοσφαιριστές. Δεν γίνεται να μην βλέπεις ότι υπάρχει πρόβλημα στην διαχείριση των παικτών. Έστω και αργά, δυστυχώς, θα πρέπει να παραδεχθούμε πως ένας πρώην ποδοσφαιριστής ακόμη και αν έχει παίξει στο κορυφαίο επίπεδο, δεν είναι πάντα ο καταλληλότερος για να διοικήσει, να διαχειριστεί, να οργανώσει έναν σύλλογο ή ένα αντιπροσωπευτικό συγκρότημα με μοναδικό κριτήριο την καριέρα τους πάνω στο χορτάρι . Άπειρα τα παραδείγματα…

Πάντως, μέσα στον βιασμό της κοινής ποδοσφαιρικής λογικής, τα λόγια του Σωκράτη ήχησαν σαν βάλσαμο μετά το τέλος του παιχνιδιού. Ο αρχηγός της Εθνικής έχει την προσωπικότητα, το ειδικό βάρος και φυσικά τα… καρύδια για να βγει μπροστά και να απαιτήσει το αυτονόητο. Μιλάμε για έναν ποδοσφαιριστή που έχει συνεργαστεί με τον Κλοπ, τον Έμερι, έχει παίξει στο υψηλότερο επίπεδο για μια δεκαετία και είναι λογικό να του προκαλούν… οργή τα όσα βλέπει να συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα. Και όχι μόνο βγήκε μπροστά αλλά έβαλε και τον εαυτό του στο κάδρο του προβλήματος, χωρίς να ξεχνά ότι πάντα και οι ποδοσφαιριστές έχουν ευθύνη. Πάλι καλά που υπάρχουν και προσωπικότητες όπως ο Σωκράτης που δεν τα βλέπουν όλα καλά και δεν κάνουν τις κλασσικές ξύλινες δηλώσεις περί ᾽ἄτυχων αποτελεσμάτων῎και ᾽᾽ατυχίας᾽᾽.

Η επόμενη ημέρα, όμως, πριν τον νέο προπονητή, πρέπει να βρει την ΕΠΟ να σχεδιάζει το πλάνο για την επανεκκίνηση των αντιπροσωπευτικών συγκροτημάτων, το οποίο θα έχει το βλέμμα στο παρόν αλλά κυρίως στο μέλλον. Εθνικές ομάδες… μίας χρήσης δεν μπορούν να υπάρξουν…

ΠΗΓΗ: GAZZETTA